Kwasy AHA i BHA to grupa związków chemicznych powszechnie używanych w pielęgnacji skóry. Są to kwasy organiczne, a podstawowa różnica między dwoma typami polega na tym, że kwasy alfahydroksy mają obie grupy funkcyjne: karboksylową (COOH) i hydroksylową (OH) w pozycji alfa (to znaczy przy tym samym atomie węgla), a kwas betahydroksy ma grupy funkcyjne w położeniu beta (przy sąsiednich atomach węgla). Kwasy α-hydroksy mają mniejsze cząsteczki, co umożliwia im głębszą penetrację, ale może się przyczynić do większego ryzyka podrażnień, dlatego kwasy β-hydroksy mogą być lepszym wyborem w pielęgnacji skóry wrażliwej.

Te substancje są rozpuszczalne w wodzie, a także alkoholach, acetonie i eterze. Roztwory określa się przez stężenie i poziom pH, które decydują o bioprzyswajalności, a zależą od zastosowanego rozpuszczalnika i buforowania.

Korzyści stosowania kwasów AHA i BHA są liczne, a nie wszystkie procesy zachodzące pod ich wpływem w skórze są równie dobrze poznane. Zakres rezultatów sięga od bardzo efektywnego nawilżania (pod wpływem niższych stężeń) przez oczyszczanie i wygładzanie po stymulację regeneracji (wyższe stężenia). Właściwości eksfoliujące są ważne nie tylko dlatego, że są tak skuteczne, ale również pozwalają uniknąć częstych przy zastosowaniu fizycznych eksfoliatorów mikrourazów, które mogą prowadzić do odwodnienia skóry i podrażnień, a nawet otwierać wrota infekcji. Co więcej, inne składniki aktywne zadziałają silniej po zastosowniu na zeksfoliowaną skórę, nawet po upływie pewnego czasu, ponieważ nadmiar korneocytów nie blokuje penetracji. Skóra każdego rodzaju skorzysta na terapii kwasami AHA i/lub BHA, ale podstawowe wskazania obejmują: nadmiar wydzielania sebum (i związane z tym problemy), trądzik i uszkodzenia potrądzikowe, rogowacenie przymieszkowe, przebarwienia pozapalne i inne, matowa, zszarzała skóra, objawy starzenia. Niektóre zabiegi mogą być włączone do codziennej pielęgnacji, inne są wykonane wyłącznie w wyspecjalizowanych gabinetach kosmetycznych. Najwyższe stężenia kwasów są dostępne wyłącznie w gabinetach lekarskich i aplikowane pacjentom w warunkach klinicznych. Zasada stopniowania stężeń powinna być zawsze przestrzegana przed przejśceim do kwasów alfahydroksy o wysokiej bioprzyswajalności.

Komplikacją związaną z użyciem α-hydroksy i β-hydroksy kwasów jest znacznie zwiększona wrażliwość na ultrafiolet. Wynika to ze scieńczenia zewnętrznej warstwy naskórka, która w normalnych warunkach stanowi pierwszą barierę dla promieni UV. Z tego powodu należy unikać nadmiernej ekspozycji na światło ultrafioletowe i regularnie stosować skuteczną ochronę przeciwsłoneczną o szerokim spektrum działania podczas stosowania produktów z kwasami AHA i BHA.

Przykładem substancji z grupy α-hydroksy kwasów jest kwas glikolowy. Jest powszechnie stosowany w pielęgnacji skóry. Jego efektywność wynika z małego rozmiaru cząsteczki, która dzięki temu może wnikać głęboko w skórę i być znakomitym nośnikiem innych substancji aktywnych. Po aplikacji na skórę kwas glikolowy rozpuszcza spoiwo międzykomórkowe naskórka. Pierwszą poprawę można dostrzec w zakresie faktury skóry, która staje się wyraźnie gładsza w dotyku, miękka i rozświetlona, dzięki przyśpieszonej odnowie komórkowej. Kontynuując terapię uzyskuje się rezultaty w głębszych warstwach skóry. Należą do nich: wyrównywanie kolorytu, regulacja wydzielania sebum, redukcja wielkości ujść gruczołów łojowych i ilości zaskórników, grudek i krost, wygładzanie drobnych i widocznych zmarszczek oraz blizn, zapobiegawcze i naprawcze działanie przeciwstarzeniowe. Podczas gdy naskórek ulega scieńczeniu, skóra właściwa zwiększa swoją grubość, następuje intensywniejsze wytwarzanie kolagenu i nawilżajacych od środka mukopolisacharydów, podnosi się jakość włókien elastynowych, co prowadzi do ogólnej poprawy funkcji biologicznych, elastyczności i wyglądu skóry.

Innym przykładem α-hydroksy kwasu dodawanego do produktów do pielęgnacji skóry jest kwas mlekowy. Jego cząsteczka jest większa niż cząsteczka kwasu glikolowego, dlatego działa bardziej powierzchownie. Rezultaty są osiągane stopniowo i nie są tak spektakularne, jak w przypadku poprzedniego składnika, ale pozwala osobom o wrażliwej skórze docenić korzyści eksfoliujących i nawilżajacych właściwości kwasów AHA.

Kwas migdałowy jest istotny w pielęgnacji skóry, szczególnie trądzikowej, ze względu na swoje właściwości antybakteryjne. Jest polecany pacjentom przygotowującym się do terapii laserami ablacyjnymi, gdyż optymalizuje rezultaty i zmniejsza podrażnienia towarzyszące tym zabiegom.

W produktach kosmetycznych wykorzystuje się kilka innych α-hydroksy kwasów. Warto wymienić cytrynowy, jabłkowy i winowy, chociaż nie są tak powszechnie stosowane, jak opisane powyżej.

Jedynym przykładem β-hydroksy kwasów stosowanych obecnie w produktach do pielęgnacji skóry jest kwas salicylowy. Jest bardzo istotnym składnikiem. Dzięki rozmiarom cząsteczki przyczepia się do powierzchni skóry i penetruje zaledwie do ujść gruczołów łojowych, z których usuwa nagromadzenie martwych komórek naskórka. Rozpuszcza również zalegające serum, aby usunąć jego nadmiar. Regulując kwasowość skóry pomaga utrzymać naturalny ochronny płaszcz hydrolipidowy skóry i w ten sposób kontroluje florę bakteryjną. Między innymi ma wpływ na beztlenowe bakterie Propionibacterium acnes, wywołujące trądzik bakterie, które namnażają się w środowisku zasadowym.

Kwasy AHA i BHA są silnie działającymi składnikami, które mogą uszkodzić skórę, jeśli zostaną użyte niewłaściwie. Mają jednak niezwykle cenne właściwości kosmetologiczne i przywiązując odpowiednią uwagę do wskazań i przeciwwskazań można uzyskać dzięki nim niezwykle satysfakcjonujące rezultaty.

W roku 1988, DCL było jedną z firm, które jako pierwsze użyły kwasów owocowych

w kosmetykach. Szeroka oferta produktów do codziennego stosowania zawiera duży wybór formuł

z AHA w postaci płynów i kremów z różną zawartością kwasu glikolowego, co umożliwia wprowadzanie pacjentowi coraz wyższych stężeń.